Naalden

De lampjes boven de aanbiedingstafel branden nog van vorig jaar, zelfs in januari. Fenna veegt naalden bij elkaar op het terrein van De Wilgenhof, waar haar moeder Marjan de kassa runt, de bomen tegen twee euro vijftig worden ingeleverd en niemand het hardop zegt, maar iedereen wacht: op de notaris, op een handtekening, op wat er met opa's testament is gebeurd in de weken voor zijn dood. Fenna vindt een blaadje uit een oude agenda, met een datum die niet klopt met wat de volwassenen vertellen. Ze stopt het in haar zak en zegt niets. Om haar heen schuiven de mensen langs elkaar als karren op een te smal pad: Corrie, die in de auto zit te bellen met tranen die niemand mag zien; Ronald, met een weekendtas die de ene dag plat is en de andere dag vol; Rita, die niet meer terug wil naar een huis dat koud is geworden. Iedereen heeft een reden om te zwijgen. Fenna telt tot honderd voor ze een deur durft te openen, en soms begint ze gewoon opnieuw bij vijftien.Dit boek is door AI gegenereerd.