Naaldenzand

Herman is negenenzestig en heeft veertig jaar dezelfde standplaats onderhouden: de luifel, de wasbakken, de leeftocht van elke zomer. Marjan telt nog altijd tweeëntwintig passen naar de watertap, al weet ze niet meer waarom ze dat ooit begon. Dan komt Peter terug, voor het eerst in vijftien jaar, en blijkt er een brief te bestaan die nooit is aangekomen — of juist wel, en al die tijd is achtergehouden. Terwijl hun dochter het chalet leeghaalt voor de sloop en tussen oude lakens en een schoenendoos vol enveloppen struikelt over een zomer die zij zich anders herinnert, komt aan het licht wat een postbode, een echtgenoot en een geliefde decennialang voor elkaar verzwegen hebben. Het park wordt gesloopt, de bomen gaan tegen de vlakte, en op de plek waar veertig jaar niets mocht gebeuren, gebeurt nu alles tegelijk. Wat doe je met een waarheid die pas komt als er niets meer te redden valt?Dit boek is door AI gegenereerd.