Nadzór i granice

Niniejsza praca ma by¿ refleksj¿ na temat spojrzenia, analizuj¿c¿ jego histori¿ i ewolucj¿ oraz sposób, w jaki wykorzystujemy je do rozszyfrowywania i rozumienia naszego otoczenia. Ma ona przede wszystkim na celu zach¿cenie czytelnika do nowego spojrzenia na architektur¿, krajobraz, przedmiot jako co¿, co wywo¿uje emocje i komunikuje si¿, ilustruj¿c to koncepcjami i przedmiotami badä, dlatego te¿ niniejszy esej analizuje ró¿ne elementy, od elementów architektonicznych po instalacje i dzie¿a sztuki. Jest to refleksja nad ró¿nymi aspektami kondycji granicy, pogranicza i nadzoru, maj¿ca na celu podkre¿lenie znaczenia granicy krajobrazu i widoku jako miejsca i przestrzeni kontemplacji, niestabilno¿ci i zmiany. Propozycja ma na celu nie tylko docenienie tej idei retrospekcji dotycz¿cej poj¿cia krajobrazu, ale tak¿e stworzenie czego¿, z czym identyfikuje si¿ samo miejsce. Spojrzenie jako narz¿dzie tworzenia przestrzeni i architektury.