Naród, który ma powsta¿ w krytycznej dyskusji literackiej: Naród i krytyka literacka

Pytania zawarte na pocz¿tku niniejszego tekstu dotyczy¿y trzech podstawowych kwestii: powi¿zania mi¿dzy narodowo¿ci¿, to¿samo¿ci¿ i krytyk¿ literack¿; autonomii literatury brazylijskiej oraz dyskursywnej pami¿ci, potwierdzaj¿cej to powi¿zanie i autonomi¿ w dyskursie brazylijskiej krytyki literackiej. Wysun¿li¿my hipotez¿, ¿e krytyka literacka w Brazylii nadal poszukuje znaków brazylijsko¿ci, które tworz¿ tradycj¿ i buduj¿ wyobräon¿ podstaw¿ narodu/to¿samo¿ci oraz literatury niezale¿nej od jakichkolwiek wp¿ywów, powi¿zä i/lub pokrewie¿stw. Aby odpowiedzie¿ na te pytania, opieramy si¿ na zäo¿eniach teoretycznych analizy dyskursu, wywodz¿cej si¿ z Francji, ¿¿cz¿c teorie Pêcheuxa z teoriami Foucaulta, Bachtina i Maingueneau. W naszych odpowiedziach postrzegamy naród/to¿samo¿¿ i literatur¿ brazylijsk¿ w krytyce literackiej jako konstrukcj¿ symboliczno-dyskursywn¿ i ideologiczny projekt pästwa, maj¿cy na celu utworzenie narodu, który ma powstä w procesie, który myli nowoczesno¿¿ z post¿pem technologicznym.