Nawadnianie sloną wodą i azotem na podkladkach guawy

Uprawa guawy na nawadnianych obszarach pó¿pustynnej pó¿nocno-wschodniej Brazylii ma ogromne znaczenie spöeczno-gospodarcze. Przede wszystkim, ze wzgl¿du na ograniczenie jaköci wody do nawadniania w tym regionie, konieczne jest zbadanie technik umöliwiaj¿cych wykorzystanie s¿onej wody w uprawie tego gatunku. Celem tego badania by¿a ocena tolerancji podk¿adek guawy na zwi¿kszone zasolenie wody irygacyjnej, przy nawöeniu ró¿nymi dawkami azotu. Döwiadczenie przeprowadzono w szklarni w Centrum Nauk i Technologii Rolno-Spöywczych Uniwersytetu Federalnego Campina Grande (CCTA/UFCG), zlokalizowanym w gminie Pombal - PB. Eksperyment zaprojektowano w randomizowanych blokach, w uk¿adzie czynnikowym 5 x 4, z zabiegami odnosz¿cymi si¿ do pi¿ciu poziomów przewodnöci elektrycznej wody do nawadniania (ECa) 0,3; 1,1; 1,9; 2,7 i 3,5 dS m-1 w interakcji z czterema dawkami azotu (N): 70, 100, 130 i 160% N zalecanej dawki dla sadzonek guawy. Zastosowano cztery powtórzenia, z dwiema u¿ytecznymi rölinami na jednostk¿ döwiadczaln¿, gdzie oceniano genotyp gujawy Paluma.