Neuroanatomiczna perspektywa "zwi¿zku substancjalnego" u Kartezjusza: Epistemologia szyszynki

Jej centralne po¿o¿enie w mózgu, wyj¿tkowo¿¿ oraz szczególny ksztät anatomiczny sprawi¿y, ¿e szyszynka stäa si¿ przedmiotem licznych hipotez metafizycznych, by ostatecznie stä si¿ siedzib¿ duszy w filozofii René Descartes'a. Kwestia istotnego zjednoczenia ciäa i duszy, a tym samym mechanizmów oddziäywania duszy na ciäo, stanowi sedno dualistycznej metafizyki Kartezjusza, opartej na neurofizjologii wynikaj¿cej z b¿¿dnej koncepcji anatomii mózgu. Czy nale¿y uznä neurofizjologi¿ kartezjäsk¿ za opisow¿ prac¿ anatomiczn¿, a zatem cäkowicie b¿¿dn¿, czy raczej za konstrukcj¿ poj¿ciow¿ s¿u¿¿c¿ jego dualistycznej metafizyce? Niniejsza praca skupia si¿ najpierw, wychodz¿c od przedkartezjäskich koncepcji dotycz¿cych szyszynki, na opisaniu kartezjäskiej instrumentalizacji oryginalnej neuroanatomii na potrzeby jego metafizyki. W drugiej kolejno¿ci przedstawiona zostanie uzasadniona krytyka kartezjäskiego dorobku anatomicznego, zarówno pod wzgl¿dem anatomicznym, jak i metafizycznym oraz teologicznym.