Neurobiologiczne podejście do hazardu

Hazard jest coraz bardziej rozpowszechnion¿ praktyk¿ na cäym ¿wiecie. Obecnie zaburzenie hazardowe jest uznawane za uzale¿nienie behawioralne w DSM-5 ze wzgl¿du na wiele podobie¿stw z uzale¿nieniem od substancji psychoaktywnych. W rezultacie w ostatnich latach przetestowano szereg hipotez neurobiologicznych. W tym celu przeprowadzili¿my przegl¿d literatury w bazie danych PubMed przy u¿yciu nast¿puj¿cych s¿ów kluczowych: "Neurobiologia" "Zaburzenie hazardowe" "Hazard" i "Patologiczny hazard". Uwzgl¿dniono 27 artyku¿ów, z których 15 dotyczy¿o hazardu z perspektywy neuroobrazowania, 7 neurochemii, a 5 terapeutycznych implikacji mechanizmów neurobiologicznych. Badania te wykazäy, ¿e mechanizmy zwi¿zane z hazardem to dysfunkcja obwodów mózgowych "uk¿adu nagrody", szczególnie w pr¿¿kowiu i brzuszno-przy¿rodkowej korze przedczo¿owej. Badania te podkre¿li¿y równie¿ centraln¿ rol¿ dopaminy i receptorów dopaminowych, a tak¿e uk¿adów noradrenergicznych, serotoninergicznych, glutaminergicznych i opioidowych w genezie tego zaburzenia.