New World Depression

$uicideboy$ brachten in het jaar 2024 hun vierde studioalbum 'New World Depression' uit op cd, een project dat opnieuw dieper ingaat op de duistere thema’s die centraal staan in hun oeuvre. Het duo uit New Orleans, Ruby da Cherry en $crim, staat bekend om hun unieke mix van genres binnen de alternatieve hiphop, waarbij elementen van dark trap, cloud rap, witch house en southern horrorcore worden gecombineerd tot een eigenzinnige, atmosferische klankkleur. Op dit album ontwikkelt hun geluid zich verder; de kille producties maken plaats voor een subtielere, zachtere benadering met invloeden van jazz en nachtelijke brass, terwijl de beats een laagdrempelige, dreigende sfeer behouden. Qua thematiek blijft 'New World Depression' dicht bij wat $uicideboy$ zo typeert: openbaringen over depressie, middelengebruik, isolatie, obsessies en de rauwe kant van het leven. De teksten zijn eerlijk en confronterend, maar ditmaal vaker in de verleden tijd; Ruby en $crim zijn inmiddels nuchter en reflecteren op hun destructieve verleden met een nieuwe scherpte en relatieve rust. De productie maakt gebruik van heldere synths en samples die eerder uitblinken in subtiliteit dan in grootsheid. Toch blijven de sporen van hun SoundCloud-roots zichtbaar, met korte tracks die zelden langer duren dan twee minuten, waardoor het album een compacte luisterervaring biedt. Op het album springen enkele nummers eruit die de sfeer en de thematiek goed verbeelden. 'Are You Going to See the Rose in the Vase or the Dust on the Table' valt op door melodische vocalen en een reflectie op relaties en persoonlijke stagnatie. 'The Light at the End of the Tunnel for $9.99 a Month' is een pakkende en sombere blik op verslaving, terwijl 'Drag 'Em to the River' met harde productie en energieke raps een krachtig hoogtepunt vormt. Ook 'Transgressions' verdient aandacht, omdat hier een poging wordt gedaan tot diepgang en emotionele expressie, al biedt de track een wat ongemakkelijke flow die niet overal overtuigt. Het album blijft trouw aan het $uicideboy$-universum, met troosteloze visies op groei, pijn en het constant balanceren tussen terugval en vooruitgang. De sobere aanpak, waarbij zware onderwerpen niet altijd volledig uitgediept worden maar in een kale, soms onverbloemde vorm worden gepresenteerd, geeft 'New World Depression' een kenmerkende eerlijkheid. Het resultaat is een plaat die de overgang markeert van het ouderlijke, destructieve geluid naar een positievere, nuchtere blik, zonder de melancholie of grensverleggende energie uit het oog te verliezen. Zo bevestigt $uicideboy$ wederom hun plek als een opvallende stem binnen het hedendaagse hiphop- en traplandschap.