Nicolas Godin Contrepoint (LP)

Nicolas Godin bracht zijn eerste soloalbum Contrepoint uit als LP en CD. Na jarenlang succes als helft van het Franse duo Air koos Godin met dit album voor een vernieuwende benadering van het samengaan tussen klassiek en popmuziek. Contrepoint verscheen in het jaar 2015 en is een boeiend samenspel van stijlen, waarbij barokelementen uit Johann Sebastian Bachs werk centraal staan. Het album valt onder het genre electronic, jazz, rock, latin en contemporary classical. Godin weet deze uiteenlopende invloeden te verweven tot een toegankelijk, speels maar toch gelaagd geheel. Wat direct opvalt, is de prominente rol voor klavecimbel en piano­­—typische instrumenten uit de barok­­—waarmee Godin zijn muzikale hommage aan Bach onderstreept. Tegelijkertijd brengt hij retro-futuristische synths, baslijnen en saxofoonpartijen die doen denken aan filmcomponisten als Lalo Schifrin en Ennio Morricone. Deze rijke instrumentatie wisselt hij af met vocals in het Frans, Duits en Italiaans, waardoor elke track een andere sfeer en kleur krijgt. Op het album zijn acht nummers te vinden. Een van de meest opvallende tracks is Bach Off, waarin het energieke samenspel van saxofoon en bas een bijna filmische sfeer creëert. Het nummer roept associaties op met soundtracks uit de jaren zeventig en klinkt als een ode aan het groovende minimalisme van Franse filmmuziek. Daarnaast biedt Club Nine een jazzy, instrumentale intermezzo waarin de speelsheid van het album goed naar voren komt. Ook Glenn, een compositie waarin Godin een audiofragment van de beroemde Canadese pianist Glenn Gould verwerkt, vertelt het centrale verhaal van Contrepoint; Goulds interpretaties van Bach vormen de inspiratiebron en Godin transformeert deze klassieke uitgangspunten tot een eigen muzikale taal. Niet alleen is Contrepoint doordrenkt met verwijzingen naar Bach, het album is daarnaast typisch Frans te noemen in zijn esthetiek en atmosfeer. Delen zouden niet misstaan als soundtrack bij een artistiek-filmscenario: dromerig, eigenzinnig, soms excentriek en altijd melodieus. Tracks als Clara laten Godins voorkeur voor latin-invloeden horen zonder zijn klassieke vertrekpunt te verliezen. Het resultaat is een album dat balans zoekt tussen traditie en experiment, zonder zich exclusief op één genre te richten. Hoewel Contrepoint niet per se een klassiek publiek zal aanspreken, is er veel te genieten voor liefhebbers van open jazz, elektronische muziek en eigentijdse cross-overs. Godin wilde met dit album laten zien hoe pop en klassiek naast elkaar kunnen bestaan en hoe videogamemuziek en Bach elkaar in de kern veel dichter naderen dan vaak wordt gedacht. Dit muzikale uitgangspunt maakt Contrepoint tot een vernieuwende, eigenzinnige luisterervaring en een boeiende toevoeging aan Godins oeuvre.