Nieinwazyjna neuromodulacja

Na cäym ¿wiecie, ze wzgl¿du na wzrost cz¿sto¿ci wyst¿powania zaburze¿ neuropsychiatrycznych i neurologicznych, wysokie koszty leczenia farmakologicznego oraz wzrost liczby pacjentów opornych na konwencjonalne metody leczenia, wraz z pojawieniem si¿ nieinwazyjnych technik stymulacji mózgu (NIBS) pojawi¿y si¿ nowe, mniej inwazyjne techniki z mniejsz¿ liczb¿ skutków ubocznych i obiecuj¿cymi wynikami. Wprowadzenie nieinwazyjnej stymulacji kory ruchowej przez Barkera i wsp. (1985) däo pocz¿tek przezczaszkowej stymulacji magnetycznej (TMS), która jest obecnie stosowana w leczeniu depresji, a w ostatniej dekadzie tak¿e zaburze¿ neurologicznych (np. padaczki i choroby Parkinsona). Niedawno, dzi¿ki pracom Priori i in. (1998) oraz Nitsche & Paulus (2000), inna technika, przezczaszkowa stymulacja pr¿dem stäym (tDCS), zostäa wykorzystana jako narz¿dzie neuromodulacji w leczeniu zaburze¿ l¿kowych, chorób o¿rodkowego uk¿adu nerwowego (udarów) i demencji (np. ¿agodnych zaburze¿ poznawczych, choroby Alzheimera - AD).