Nieprawidlowości mejozy u hybryd międzygatunkowych pszenicy

Ró¿norodno¿¿ genetyczna pszenicy uprawnej ulega zaw¿¿eniu i staje si¿ coraz mniej odporna na nowe rasy patogenów oraz niekorzystne warunki ¿rodowiskowe. Dzikie gatunki pokrewne pszenicy stanowi¿ bogate ¿ród¿o korzystnych genów, które pozwalaj¿ im radzi¿ sobie w trudnych warunkach. Jednak gatunki te nie daj¿ si¿ ¿atwo krzy¿owä z odmianami uprawnymi. W niniejszym badaniu podj¿to prób¿ skrzy¿owania trzech dzikich gatunków pszenicy jako ro¿lin matecznych z trzema gatunkami uprawnymi o ró¿nej ploidii, aby zrozumie¿ z¿o¿one zachowanie hybryd w odniesieniu do cytologii, morfologii i rekombinacji molekularnej. Triticum monococcum nie däo hybryd w ¿adnym z krzy¿ówek. U hybryd T. timopheevi i T. sphaerococcum zaobserwowano ró¿ny stopie¿ anomalii chromosomowych i sterylno¿ci hybrydowej. Genom G pochodz¿cy z T. timopheevi móg¿ sprzyjä wi¿kszemu parowaniu chromosomów B i D u gatunków uprawnych. Wyränie widoczna by¿a przedwczesno¿¿ niektórych chromosomów w tworzeniu si¿ par opó¿nionych, co wskazuje na ewolucyjn¿ równowag¿ genomów, która zapobiegäa parowaniu homeologicznym. Ró¿norodno¿¿ molekularna wyränie potwierdzäa genetyczn¿ blisko¿¿ gatunków, które wyró¿niäy si¿ zachowaniem homeologii genomowej.