Niespokojne ciala, kobiecośc i śmierc

Opieraj¿c si¿ na ksi¿¿ce Elizabeth Bronfen: "Over her dead body: ¿mier¿, kobieco¿¿ i estetyka" (1992) oraz fotografiach mody Guya Bourdina, ksi¿¿ka ta analizuje wzrost liczby przedstawie¿ kobiecych zw¿ok jako pi¿knych i zamkni¿tych w fotografiach mody i argumentuje, ¿e takie przedstawienia konstruuj¿ niepokoj¿ce i g¿¿boko zakodowane powi¿zania mi¿dzy kobieco¿ci¿, patriarchatem i ¿mierci¿. Argument ten dalej bada martwe kobiece ciäo "jako obiekt wzroku" i fetysz, w którym m¿ski widz staje si¿ aktywnym posiadaczem pasywnego kobiecego ciäa (Bronfen 1992: xiii). Co wi¿cej, prace feministycznych artystek, takich jak Marlene Dumas i Penny Siopis, które przedstawiaj¿ kobiec¿ ¿mier¿ w swoich pracach, s¿ badane w celu skomentowania i zakwestionowania takich patriarchalnych ideologii. Celem jest obalenie tych praktyk poprzez skonfrontowanie widza z poczuciem odrzucenia i groteski w ich pracach.