Nijveld

Fenna komt met haar hond Reaper terug naar de boerderij van haar moeder, met een aanwijzing van de gemeente op haar hielen: er is iets misgegaan in de stad, en niemand wil hardop zeggen wat. Om het erf verrijzen bouwhekken die niets te maken hebben met de sloot of de kastanje, maar met een lijn die iemand op een kaart heeft getrokken. Haar moeder Hanneke tekent papieren waar ze niet over praat. Haar opa Geert dwaalt 's nachts naar de beek, op zoek naar een paal die hij zestig jaar geleden zelf heeft verzet, en vertelt aan de hond wat hij aan geen mens durft te bekennen. Iedereen op dit erf houdt iets vast dat een handbreedte verschoven is: een grens, een verklaring, een schuld. Terwijl het land verandert in rijen glimmend glas, moet Fenna beslissen wat ze zal zeggen als de telefoon eindelijk gaat — over de hond, over zichzelf, over wat er precies gebeurde op die stoep. Maar wie hier de waarheid claimt, ontdekt al snel dat de grond zelf al jaren verschuift.Dit boek is door AI gegenereerd.