Nodzzz (CD)

Nodzzz's debuutalbum uit 2008 is een rauw en energiek lo-fi indie pop album dat amper zestien minuten duurt maar desondanks een blijvende indruk achterlaat. De band, met frontman Anthony Atlas, levert tien korte nummers af die klinken alsof ze op een luie zomerdag met een paar biertjes in de hand zijn opgenomen. Het album straalt een opvallende jeugdigheid uit, zowel qua geluid als thematiek. De productie is bewust ruw en fuzzy, met jankende gitaarlijnen die door de mix heen snijden. Atlas' zang is niet bepaald melodieus, maar dat draagt juist bij aan de charmante, nonchalante sfeer van het geheel. Het is muziek die weigert volwassen te worden. Thematisch draait het album vooral om het opgroeien, met teksten die schommelen tussen opwinding over de toekomst en cynisme over het volwassen worden. De band toont een knap talent voor droge, geestige observaties en eenvoudige maar effectieve gitaarmelodieën. De muziek doet denken aan een lo-fi versie van vroege Beatles nummers, gecombineerd met een punkethos. Het album verdeelt de luisteraars ongetwijfeld. Voor sommigen is het fuzzy feel-good indie pop, voor anderen amateuristisch gereutel. Maar voor wie zich kan vinden in de weigering om volwassen te worden, biedt Nodzzz een oprecht charmante en onderhoudende luisterervaring die een glimlach op je gezicht tovert.