Nog niks

Suong bezorgt de post in de flat waar ze zelf woont. Ze kent elke bus aan het klepje en ziet wie een aanmaning krijgt, en ze zegt er nooit iets over. Dan verhuist haar tante naar een complex waar niets mag leven, en staat de kooi bij Suong op de koelkast. De vogel praat met de stem van haar broer: de uithaal waarmee hij vroeg of er nog rijst was. Doe de deur dicht.Elke week schrijft ze Phuoc een brief over het kastje dat te hoog hangt en de bel die niemand hoort. Wat ze weglaat, telt ze in de tram op haar knokkels.In haar eigen bus zit dezelfde envelop die ze overal heeft bezorgd, met een regel in balpen eronder: graag zelf aanwezig. Op de galerij staat een man met een klembord die de deuren fotografeert en zegt dat dit soort dingen dicht moet.Dit boek is door AI gegenereerd.