Obrazowanie cyfrowe w ortodoncji

Obrazowanie stanowi jedno z najwäniejszych narz¿dzi stosowanych przez ortodontów do oceny i rejestrowania wielko¿ci oraz ksztätu struktur czaszkowo-twarzowych. Ortodonci rutynowo wykorzystuj¿ techniki statycznego obrazowania dwuwymiarowego (2D) do rejestrowania anatomii czaszkowo-twarzowej, jednak za pomoc¿ obrazowania 2D nie mo¿na uzyskä ani zlokalizowä g¿¿boko¿ci struktur.Obrazowanie cyfrowe zostäo opracowane na pocz¿tku lat 90. XX wieku i zyskäo cenne miejsce w stomatologii, zw¿aszcza w ortodoncji, a tak¿e w chirurgii twarzowo-szcz¿kowej. W diagnostyce obrazowej 3D zbiera si¿ seri¿ danych anatomicznych za pomoc¿ okre¿lonego sprz¿tu technologicznego, przetwarza si¿ je komputerowo, a nast¿pnie wy¿wietla na monitorze 2D w celu stworzenia iluzji g¿¿bi.