Okno na mity klasyczne i judeochrze¿cija¿skie

Mity klasyczne spe¿niaj¿ wiele funkcji. Po pierwsze, wydaj¿ si¿ bardzo realistyczne. ¿ycie jest zarówno faktem, jak i fikcj¿. W mitach klasycznych przejawia si¿ to w postaci pierwotnych bogów i bogi¿, takich jak Uran, Gaja, Hades, Eter i Ocean, a tak¿e wielu innych, którzy s¿ zarówno ideami, jak i konkretnymi postaciami. Po drugie, ten sam zasób mitów s¿u¿y¿ jako ¿ród¿o metafor psychologicznych ä do czasów wspó¿czesnych. Koncepcje Sigmunda Freuda dotycz¿ce ludzkiej psychiki i zachowä, oparte na opowie¿ciach o Electry i Edypa, wci¿¿ znajduj¿ odd¿wi¿k, pomagaj¿c zrozumie¿ ogóln¿ natur¿ cz¿owieka. Po trzecie, bior¿c pod uwag¿ przyk¿ady zaczerpni¿te przez Alberta Camusa w ksi¿¿ce "Mit o Syzyfie" oraz Friedricha Nietzschego w eseju "Apollonizm i dionizyzm" - na przyk¿ad wykorzystanie mitów klasycznych do wyjänienia pewnych spostrze¿e¿ filozoficznych - ¿wiadczy to o intelektualnym potencjale tych opowie¿ci. Warto równie¿ zauwäy¿, ¿e cywilizacja klasyczna pozostaje nadal jedn¿ z si¿ nap¿dowych wielu innych cywilizacji, w szczególno¿ci cywilizacji zachodniej, przede wszystkim dzi¿ki jej mistrzostwu w tworzeniu mitów oraz potencjäowi tych mitów do kr¿¿enia i odradzania si¿ z pokolenia na pokolenie.