Okre¿lenie w¿a¿ciwo¿ci fizykochemicznych soi

Do okre¿lenia w¿äciwo¿ci fizycznych i chemicznych wykorzystano sze¿¿ genotypów soi pochodz¿cych ze stacji IITA w Kano. Zostäy one rozmieszczone w CRD, a badania powtórzono trzykrotnie w laboratorium wydziäowym; zebrano dane dotycz¿ce parametrów fizycznych i chemicznych. Analiza wariancji wykazäa wysoce istotne ró¿nice w odniesieniu do wszystkich cech, z wyj¿tkiem szeroko¿ci nasion i procentu kie¿kowania. Dane dotycz¿ce masy 100 nasion w poszczególnych odmianach wahäy si¿ od 9,34 g do 12,99 g; wyniki te s¿ zgodne z danymi Srivastavy i Jaina (1994), a ró¿nice te mo¿na w znacznym stopniu wykorzystä w programach hodowlanych w celu ulepszenia odmian. Wyniki wskazäy, ¿e zawarto¿¿ biäka (37-39%) mie¿ci si¿ w przedziale podawanym przez USA, jednak odnotowana niska zawarto¿¿ oleju (1-2,9%), która by¿a ni¿sza od przedziäu podawanego przez USA (8,1% do 27,9%), mo¿e wynikä ze s¿abo¿ci genetycznej tych genotypów; wskazuje to, ¿e genotypy te charakteryzuj¿ si¿ bardzo nisk¿ zawarto¿ci¿ oleju. Zaobserwowano równie¿, ¿e genotyp TGX 1987-10F charakteryzuje si¿ najwy¿sz¿ zawarto¿ci¿ popio¿u, biäka surowego oraz ekstraktu eterowego, wynosz¿c¿ odpowiednio 5,28%, 39,956% i 2,96% w porównaniu z innymi genotypami.