Old Friends New

Old Friends New Friends van Nils Frahm is een dubbelalbum dat het genre neoklassieke piano verkent. Het album bestaat uit drieëntwintig solo pianostukken die Frahm tussen 2009 en 2021 opnam. Bijna alle composities waren tot deze uitgave niet eerder officieel uitgebracht en zijn geselecteerd uit een verzameling opnamen die Frahm in de afgelopen tien jaar maakte. Het album werd gedurende de coronapandemie samengesteld, een periode die Frahm de ruimte bood om zijn archief in te duiken en composities te verzamelen die eerder geen plaats vonden op andere albums. De stukken op Old Friends New Friends variëren in lengte, sfeer en karakter, maar ademen allen een uitgesproken persoonlijkheid uit. Het zijn miniaturen die als dagboekfragmenten momenten uit Frahms muzikale ontwikkeling vastleggen, waarbij elke opname met een ander instrument of stemming is gemaakt. Frahm zelf beschrijft het album als een bloemstuk waarbij de verschillende onderdelen, ondanks hun verschil in herkomst en tijd, samen een kloppend geheel vormen. Op muzikaal vlak biedt Old Friends New Friends een sterk contemplatieve, introspectieve luisterervaring die zich kenmerkt door Frahms typerende pianospel: melodieus, dynamisch en vaak minimalistisch van aard. De noten klinken doorgaans zacht, de opnamen zijn intiem, alsof de luisteraar zich in de kamer bij Frahm begeeft. De sfeer balanceert tussen melancholie en hoop, met incidentele lichte accenten. Enkele tracks van het album die opvallen, zijn 'All Numbers End', een kort, sfeervol stuk van iets meer dan anderhalve minuut dat qua melodie blijft hangen. Ook 'Berduxa' is een kenmerkende track; deze compositie bouwt in rust en verstilling langzaam op, waarbij Frahm de ruimte tussen de noten laat spreken. 'Old Friend' heeft een warme, troostrijke toon en drukt de titel van het album treffend uit, als een hartelijke groet aan het verleden. Old Friends New Friends verscheen als dubbel-cd en is daarmee een omvangrijk werk binnen Frahms oeuvre. Het album biedt zowel nieuwkomers als liefhebbers van zijn eerdere albums een unieke inkijk in zijn creatieve proces en laat horen hoe divers en tijdloos zijn benadering tot de piano is. Met een combinatie van minimale composities en intieme klankopnamen levert Frahm wederom een meesterwerk af binnen het neoklassieke genre.