Onder de vijf

Dinsdagochtend voor vijven valt op een tarbotkwekerij aan de Oosterschelde de hoofdopvoerpomp uit. In twaalf betonnen bakken ligt tweeëntwintig ton platvis die vanaf dat moment alleen nog zuurstof krijgt uit slangen op een tank die drieënvijftig uur meegaat. Vrijdag om vijf uur staat er een koelwagen in de laadkuil voor elfhonderd kilo levende vis die al is doorverkocht.Bedrijfsleider Marijke Doorn wil leveren, want zonder dat contract is er in september geen loon voor drie mensen. Hoofd kweek Sef Wielinga wil dat er niets met de vis gebeurt zolang het water niet klopt. Technicus Ilse Kraaij meet elke twee uur en verzwijgt dat haar handmeter te hoog staat. Inkoper Rein Verkuyl komt dinsdagmiddag kijken en gaat niet meer weg.Drie dagen lang telt iedereen dezelfde kilo's, en niemand komt op hetzelfde getal uit.