Ontbinding

Ontbinding van Piet Gerbrandy combineert op ingenieuze wijze poëzie en proza, met een vitale, sonore stijl die het evenwicht zoekt tussen uitgeklede zakelijkheid en barokke exuberantie. Het boek vertelt het verhaal van een man die verwonderd terugkijkt op een leven vol liefde, vogels, oude boeken en verlangen. Terwijl de avond valt en afscheid nabij is, breekt een volgende fase aan die ongetwijfeld weer gulzig zal worden omarmd. De dichter observeert beeldend: kachels walmen, merels ruien, libellen dansen, een monnik gaat voor het laatst op pad en zwemmers laten zich galant groeten. Met een koele beugelfles naast zich ziet hij de zon ondergaan. Wie zou niet naast hem willen zitten?

Net als in eerdere bundels verweeft Gerbrandy poëzie en proza op een ingenieuze manier, terwijl zijn volwaardige stem voortdurend zoekt naar een balans tussen concrete, zakelijke tonen en lyrische uitbarstingen. De combinatie van relativering en escalatie geeft de vertelling een tijdloze aantrekkingskracht, en als lezer word je uitgenodigd mee te kijken naar een moment van afscheid en een onbekende maar onweerstemde doorstart.

De toon is doordrenkt met verwondering en melancholie, en de verbeelding blijft hangen bij kleine, heldere beelden die het verhaal dragen. De scènes geven een warme, soms zachte maar duidelijke cadans aan het geheel, waardoor de lezer wordt meegenomen in een moment van voltooiing en anticipatie.

Kenmerken

• Poëzie en proza in één bundel
• Vitale, sonore schrijfstijl
• Evenwicht tussen zakelijkheid en barok
• Thema's: liefde, vogels en verlangen
• Beeldrijke scènes: avondval, afscheid, zonsondergang