Ontregeling en vermoeden

Prijzen vanaf
42,00

Uitgelicht

Beschrijving

In een wereld waarin iedere absolute zekerheid ontbreekt, is de zoektocht naar houvast vergelijkbaar met het springen van de ene ijsschots naar de andere. Deze menselijke situatie roept de notie van ironie op, die het mogelijk maakt om wat als zekerheid wordt gepresenteerd te ondermijnen. Deze eigenschap van ironie opent de deur naar nieuwe perspectieven en kan optimaal worden benut in de literatuur. Literatuur zelf biedt immers al een vorm van relativering door het creëren van andere werelden. Elke roman presenteert een unieke wereld die de reële wereld in een ander licht plaatst.

Het interpreteren van deze diverse werelden vergt een focus op zowel de tekst als de context. Hierbij is het essentieel dat de lezer zijn subjectiviteit onder ogen ziet en zich niet laat afleiden door persoonlijke oordelen en vooroordelen tijdens het leesproces. Het begrijpen van ironie in deze context vereist dan ook een stevige theoretische basis.

In het boek "Ontregeling en vermoeden" worden drie cruciale werken uit de Nederlandse literatuur door de bril van ironie bekeken. Allereerst komt de roman "Max Havelaar" van Multatuli aan bod, waar ironie wordt ingezet om bepaalde personages en situaties te ondergraven. Dit zorgt ervoor dat de lezer kritisch nadenkt over de sociale en politieke thema's die aan de orde worden gesteld.

Vervolgens bestudeert de auteur de roman "Bint" van Bordewijk, waarin de ironie de lezer confronteert met de vraag of de tekst pleit voor of tegen strenge tucht. De ironische elementen dwingen de lezer om de diepere betekenis van tucht en discipline in de samenleving te overdenken.

Ten slotte wordt "Mystiek lichaam" van Kellendonk geanalyseerd. Hierin is de ironie verweven met de thematiek en fungeert het als een kritische reflectie op de menselijke condition. De kritische relativering die ironie biedt, werkt niet als bagatellisering; het brengt de lezer tot een dieper begrip van de complexiteit van de menselijke ervaring.

Kees de Graaf, die Nederlandse taal en literatuur heeft gestudeerd aan de Universiteit Leiden en zijn promotie heeft behaald aan de KU Leuven, biedt met dit werk een diepgravende blik op de rol van ironie in de moderne Nederlandse roman. Naast deze analyse van ironie gaat de auteur ook in op andere invloedrijke schrijvers zoals Vestdijk, Debussy, Musil en Rorty, waardoor de lezer een breed perspectief verkrijgt op literaire ironie. "Ontregeling en vermoeden" is daarmee een waardevolle toevoeging aan de studie van de Nederlandse literatuur en haar vele gelaagdheden.

Vergelijk aanbieders (1)

Sorteren op:

€ 42,00 Gratis verzending

Beschrijving

In een wereld waarin iedere absolute zekerheid ontbreekt, is de zoektocht naar houvast vergelijkbaar met het springen van de ene ijsschots naar de andere. Deze menselijke situatie roept de notie van ironie op, die het mogelijk maakt om wat als zekerheid wordt gepresenteerd te ondermijnen. Deze eigenschap van ironie opent de deur naar nieuwe perspectieven en kan optimaal worden benut in de literatuur. Literatuur zelf biedt immers al een vorm van relativering door het creëren van andere werelden. Elke roman presenteert een unieke wereld die de reële wereld in een ander licht plaatst.

Het interpreteren van deze diverse werelden vergt een focus op zowel de tekst als de context. Hierbij is het essentieel dat de lezer zijn subjectiviteit onder ogen ziet en zich niet laat afleiden door persoonlijke oordelen en vooroordelen tijdens het leesproces. Het begrijpen van ironie in deze context vereist dan ook een stevige theoretische basis.

In het boek "Ontregeling en vermoeden" worden drie cruciale werken uit de Nederlandse literatuur door de bril van ironie bekeken. Allereerst komt de roman "Max Havelaar" van Multatuli aan bod, waar ironie wordt ingezet om bepaalde personages en situaties te ondergraven. Dit zorgt ervoor dat de lezer kritisch nadenkt over de sociale en politieke thema's die aan de orde worden gesteld.

Vervolgens bestudeert de auteur de roman "Bint" van Bordewijk, waarin de ironie de lezer confronteert met de vraag of de tekst pleit voor of tegen strenge tucht. De ironische elementen dwingen de lezer om de diepere betekenis van tucht en discipline in de samenleving te overdenken.

Ten slotte wordt "Mystiek lichaam" van Kellendonk geanalyseerd. Hierin is de ironie verweven met de thematiek en fungeert het als een kritische reflectie op de menselijke condition. De kritische relativering die ironie biedt, werkt niet als bagatellisering; het brengt de lezer tot een dieper begrip van de complexiteit van de menselijke ervaring.

Kees de Graaf, die Nederlandse taal en literatuur heeft gestudeerd aan de Universiteit Leiden en zijn promotie heeft behaald aan de KU Leuven, biedt met dit werk een diepgravende blik op de rol van ironie in de moderne Nederlandse roman. Naast deze analyse van ironie gaat de auteur ook in op andere invloedrijke schrijvers zoals Vestdijk, Debussy, Musil en Rorty, waardoor de lezer een breed perspectief verkrijgt op literaire ironie. "Ontregeling en vermoeden" is daarmee een waardevolle toevoeging aan de studie van de Nederlandse literatuur en haar vele gelaagdheden.


Productspecificaties

EAN
  • 9789044137651
Maat


Prijshistorie

Prijzen voor het laatst bijgewerkt op:

Uitgelichte Keuze
42,00
Naar shop