Onze weg naar Rome

Het boek vertelt het verslag van een gezin dat wordt geconfronteerd met anorexia nervosa bij de oudste dochter, Nola, die bijna 23 jaar is. Door het opschrijven van de gebeurtenissen over de afgelopen vier jaar biedt de moeder een inkijk in de verwerking, de worstelingen tussen gevoel en verstand, en de liefde voor de patiënt. Het verhaal beschrijft hoe familieleden proberen grenzen te bewaken, hoop vasthouden en omgaan met onzekerheid over herstel. Het werk benadrukt dat iemand anders geluk niet kan worden geleid door een familielid, en dat je uiteindelijk vooral een helper kunt zijn. Een deel van de opbrengst van het boek gaat naar Het Leontienhuis, een inloophuis voor mensen met een eetstoornis en hun naasten.

Het boek biedt herkenning voor ouders en naasten van mensen met een eetstoornis en zet aan tot reflectie over de complexe balans tussen zorg, realisme en vrijheid.

Kenmerken

• Verhaal over familie per vier jaar van opvoeders
• Focus op grensbewaking en realistische hoop
• Aandacht voor emoties: hoop, vrees en vertrouwen
• Beschrijft omgaan met onzekerheid van herstel
• Benadrukt rol van helper in andermans geluk
• Opbrengst gaat naar Het Leontienhuis voor naasten