Op de meter staat niets

Kerkrade, half november. Het zittend ziekenvervoer gaat naar een groot bedrijf uit Sittard en voor Nando Iezzi blijft alleen de nacht over: zes diensten, van elf tot zes. Hij hoort daar geen ontslag in maar een gat waar hij zelf in past. Een tweedehands rolstoelbus, een eigen vergunning, tweeëntwintigduizend euro die hij niet heeft en een tweede handtekening die hij nergens vandaan haalt.Zijn broer Vito rijdt sinds oktober de nachtzorg in dezelfde straten: elf adressen, sleutelkluisjes, zes minuten per mens. Vito wil de bovenverdieping van het ouderlijk huis in Chevremont terug, die Nando verhuurt. Een winter lang staan ze bij dezelfde deuren, Vito naar binnen, Nando ervoor met draaiende motor, en geen van beiden legt zijn vraag op tafel.Intussen boekt hun moeder Amparo zes weken Spanje en plant Chiara, Nando's dochter op de centrale, in stilte haar vertrek.