Op de ruïnes van het imperialisme

Het verhaal onderzoekt hoe de moderne geschiedenis anders wordt ervaren aan het oostelijke halfrond en hoe het victoriaanse tijdperk aan de westerse kant werd gezien als een triomf van de beschaving, terwijl Azië zich geconfronteerd zag met ondergang door westers kolonialisme. Reikend van de mogols en het Zomerpaleis in Beijing tot het Ottomaanse Rijk, laat het zien hoe kolonialisme een voedingsbodem legde voor anti-imperialisme en tegelijk de kiem vormde van een rijke filosofische en intellectuele traditie die het Westen lange tijd over het hoofd zag. Pankaj Misraj beschrijft de opkomst van een nieuw zelfbewustzijn dat we vandaag, door de sterke toename van het oosten, beter leren herkennen.

Het werk vertelt hoe dit proces van ontwaken gepaard ging met een herdefiniëring van identiteit en geschiedenis, waarin het Westen niet langer de enige referentie bleek en waarbinnen het oosten een prominente stem begon te krijgen in werelddebatten.

Pankaj Misraj beschrijft een periode waarin de oosterse wereld een eigen verhaal begon te formuleren, met een toenemende erkenning van autonomie en invloed in de wereldgeschiedenis, naast de blijvende sporen van kolonialisme en reactie daarop.

Kenmerken

• Vergelijking van oost en west in de 19e eeuw
• Kolonialisme vs. anti-imperialisme als drijvende thema
• Opkomst van een nieuw zelfbewustzijn
• Verhalende focus op miskenningen door het Westen
• Toename van oosterse filosofische tradities