Optymalizacja procesu produkcji amylazy z wykorzystaniem metody Placketta-Burmana

Z próbek gleby pobranych z ró¿nych lokalizacji w Doha (Katar) wyizolowano metod¿ seryjnego rozcie¿czania szesnäcie ró¿nych kultur ple¿ni, a mianowicie: Aspergillus, Alternaria, Arthroderma, Trichoderma, Fusarium, Penicillium, Rhizopus i Chochliobolus. Wst¿pn¿ selekcj¿ izolatów przeprowadzono poprzez wybranie pocz¿tkowych kolonii wykazuj¿cych stosunkowo wi¿ksze strefy hydrolizy skrobi na po¿ywce agarowej metod¿ wylewow¿. Nast¿pnie izolaty poddano wtórnej selekcji poprzez fermentacj¿ zanurzeniow¿. Wydajno¿¿ produktu analizowano w zale¿no¿ci od morfologii grzybni, poziomu biomasy oraz zawarto¿ci biäka. Na podstawie zmiennych kinetycznych stwierdzono, ¿e zw¿aszcza A. oryzae IIB-6 jest hiperproducentem GGH w porównaniu z A. kawachii IIB-2. Zaobserwowano zauwäalny wzrost aktywno¿ci enzymatycznej o ponad 30%, gdy parametry procesu zostäy dodatkowo zoptymalizowane przy u¿yciu dwuczynnikowego planu eksperymentalnego Placketta-Burmana. Stwierdzono, ¿e sk¿adniki modelu s¿ wysoce istotne (HS, p ¿ 0,05), co wskazuje na potencjaln¿ przydatno¿¿ tej kultury (dof ~ 3).