Opzegtermijn

De kamer is nooit opgezegd. Vier jaar lang stond hij leeg, met een bed dat niemand gebruikte, terwijl Wouter, Sanne en Merel de huur bleven delen alsof stoppen hetzelfde was als opgeven. Ze wisten niet waar Daan was, alleen dat hij op een ochtend zijn spullen liet liggen en verdween. Wouter houdt een schrift bij met bedragen die steeds hoger oplopen. Sanne blijft de post netjes op een stapel leggen. En Merel zwijgt over iets dat ze allang weet.Jaren gaan voorbij op de fiets langs het kanaal, aan de keukentafel, in de auto naar Assen, terwijl buiten de wereld verandert en er ergens een rekening wordt vereffend die niets met geld te maken heeft. Wat je bij elkaar houdt, hoeft niemand te zien om te bestaan — maar hoelang kun je een kamer, en een belofte, openhouden voor iemand die misschien nooit meer aanbelt?Dit boek is door AI gegenereerd.