Oscar Wilde i opowiadanie w czasie przestrzeni

Od czasu publikacji powie¿ci "Portret Doriana Graya" pojawi¿o si¿ wiele krytycznych opinii zarówno na jej temat, jak i przeciwko niej, nazywaj¿c j¿ wp¿ywowym i odwänym krokiem w kierunku wolno¿ci marginalizowanych tendencji. Krytycy ró¿nie oceniali t¿ prac¿ z ró¿nych perspektyw, jednak badania te skupiäy si¿ g¿ównie na aspektach tematycznych powie¿ci i nie podj¿to ¿adnych powänych prób zbadania struktury tego wielkiego dzie¿a. W rezultacie narracyjno¿¿ tej powie¿ci pozostaje nadal nietkni¿ta. Niniejsze opracowanie analizuje struktur¿ czasoprzestrzenn¿ powie¿ci. Analiza wykazäa, ¿e miejsce, przestrze¿ i czas funkcjonuj¿ jako narz¿dzia, za pomoc¿ których Oscar Wilde przekazuje znaczenie i pog¿¿bia zrozumienie czytelnika dotycz¿ce postaci i ich dziää w powie¿ci. W rzeczywisto¿ci wi¿kszo¿¿ znaczenia lub efektu, jaki autor zamierza przekazä poprzez käde dziäanie, postä lub dialog, jest najpierw osadzona w odpowiedniej i skutecznej scenerii czasoprzestrzennej. Analiza potwierdzi¿a dobrze skonstruowan¿ struktur¿ czasoprzestrzenn¿ w narracji powie¿ci, która skutkuje (1) ekfraz¿, (2) charakteryzacj¿, (3) konkretyzacj¿, (4) manipulacj¿ czytelnikiem oraz (5) efektem prymatu.