Over de grens

Op 17 augustus 1945 verklaarde Indonesië zich onafhankelijk na de Japanse capitulatie. Nederland erkende dit niet en probeerde met geweld zelf de regie te voeren over dekolonisatie, wat leidde tot vier jaren van moeizame onderhandelingen en oorlogvoering. In 2005 stelde de Nederlandse regering dat Nederland die oorlog niet had moeten voeren. Over het geweld van de Nederlandse militairen bleef het officiële standpunt uit 1969 bestaan: er waren wel excessen, maar de krijgsmacht had zich in de regel correct gedragen. Naarmate aanwijzingen van extrem geweld zich opstapelden, werd dit standpunt steeds moeilijker te handhaven. In 2016 besloot de regering tot financiering van een grootschalig onderzoeksprogramma, waarvan de belangrijkste conclusies in dit boek zijn terug te vinden. De auteurs beargumenteren dat de Nederlandse krijgsmacht op structurele basis extreem geweld toepaste en dat dit toen en lang daarna werd verhuld. Dit alles past slecht bij een rooskleurig nationaal zelfbeeld en raakt de koloniale geschiedenis in zijn geheel.

De auteurs van dit boek zijn verbonden aan het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV), het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) of het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies. De eindredactie lag bij Gert Oostindie, Ben Schoenmaker en Frank van Vree. Het werk biedt een volledig overzicht van onderzoeksbevindingen en biedt een kritisch beeld bij eerder gangbare aannames.

Kenmerken

• Onderzoeksresultaten over structureel toegepast extreem geweld
• Gedetailleerde beschrijving van de nasleep en dekking
• Vierjarige periode van onderhandelingen en oorlogvoering
• Discussie over beleidsverantwoording en erkenning
• Aanzet tot herziening van nationaal zelfbeeld
• Uitgave door Amsterdam University Press in Hardcover

Gebruik

1. Raadpleeg de hoofdconclusies voor een overzicht.