Oznaczanie sulfadiazyny i trimetoprimu w rybach hodowlanych metodą LC/MS

W niniejszej publikacji przedstawiono badanie zubo¿enia sulfadiazyny i trimetoprimu w mi¿¿niach i skórze dorady (Sparus aurata). Ryby trzymano w wodzie morskiej w temperaturze 24-26 oC i karmiono pasz¿ lecznicz¿ przez pi¿¿ kolejnych dni w dziennych dawkach 25 mg sulfadiazyny i 5 mg trimetoprimu na kg masy ciäa ryby. Do przygotowania paszy leczniczej u¿yto premiksu trimetoprim-sulfadiazyna 50%. Zbadano dwie ró¿ne diety: opart¿ na oleju rybim i ro¿linnym. Metoda ekstrakcji pozostäo¿ci analitów z tkanek ryb zostäa opracowana i zwalidowana zgodnie z wymogami decyzji europejskiej 2002/657/WE. Do oznaczania analitów zastosowano chromatografi¿ cieczow¿ ze spektrometri¿ mas. Bior¿c pod uwag¿ maksymalny limit pozostäo¿ci (MRL) wynosz¿cy 100 ¿g/kg dla wszystkich sulfonamidów i 50 ¿g/kg dla pozostäo¿ci trimetoprimu w mi¿¿niach i skórze ryb, obliczono okres karencji premiksu trimetoprim-sulfadiazyna 50% w obu dietach. Badanie tej pracy jest wäne dla ochrony konsumentów poprzez kontrolowanie niepo¿¿danych pozostäo¿ci w rybach.