Pagan Altar Never Quite Dead (LP)

Never Quite Dead is het vijfde volledige studioalbum van de Engelse band Pagan Altar en verscheen in 2025 als LP. De band, bekend om haar cultstatus binnen de heavy metal- en doomscene, keert na jaren terug met een werkstuk dat een groot gevoel van melancholie en historische sfeer uitstraalt. Het album heeft extra lading door het overlijden van zanger Terry Jones, waarna Brendan Radigan, onder meer bekend van Sumerlands, de zangpartijen met verve overneemt. Het genre van het album zweeft duidelijk tussen doom metal en klassieke heavy metal, met daarnaast subtiele invloeden uit folkrock en proto-doom. De sombere toon, de tragere opbouw en donkere gitaarlijnen onderstrepen het karakteristieke geluid van Pagan Altar, waarin nostalgische Engelse mythologie en occulte, folkloristische thema’s centraal staan. Op Never Quite Dead vallen verschillende tracks op, waaronder Madame M'Rachel die opvalt door haar melancholieke melodie en sfeer. Direct daarna volgt Madame M'Rachel's Grave, waarschijnlijk het zwaarste en meest metal-georiënteerde nummer van het album, waarin de band haar meest krachtige kant laat horen. Ook het nummer Liston Church, waarmee de LP opent, biedt een typisch voorbeeld van Pagan Altars kenmerkende mix van sfeervolle riffs en verhalende teksten. In Well of Despair wordt de atmosferische kant van de band verder uitgediept, met trage, gedragen arrangementen. Kenmerkend aan het album is de afwisseling in instrumentatie en de herkenbare, soms wat nasale zang van Radigan die verrassend goed aansluit bij de klassieke Pagan Altar-sound. De productie en muzikale uitvoering sluiten daarbij naadloos aan op de wortels van het genre: de muziek is gericht op sfeer, melancholie en langzame opbouw, voorzien van smaakvolle gitaarsolo's en herkenbare baslijnen. Hoewel Never Quite Dead niet overal wordt geroemd als een revolutionair doomalbum, wordt het wel gewaardeerd om zijn eerlijke en authentieke karakter. De plaat herinnert aan een tijdperk waarin het genre zich langzaam losmaakte van de pioniersstatus van de band, en laat horen dat Pagan Altar trouw blijft aan zijn roots terwijl het erfgoed van Terry Jones eer aandoet.