Panic Shack (LP)

Als er iets is waar Panic Shack goed in is, dan is het wel hoe je een leuke tijd kunt hebben. De band bestaat uit Sarah Harvey (zang), Meg Fretwell (gitaar/achtergrondzang), Romi Lawrence (gitaar/achtergrondzang), Em Smith (bas/achtergrondzang) en Nick Williams (drums) en werd in 2018 opgericht als middelvinger naar de 'alleen voor leden'-sfeer van indie- en punkscènes - niet alleen omdat ze gedomineerd worden door mannen, maar ook omdat ze muziek maken onbereikbaar of, erger nog, saai maken. 'Jongens doen alsof het zo moeilijk is,' zegt Em terwijl ze met haar ogen rolt. 'Telkens als ik iemand op de grond zie friemelen aan zijn pedalen met een gezicht als een geslagen kont, denk ik: jullie laten dit er zo onbereikbaar uitzien, terwijl het eigenlijk zo verdomde makkelijk is.' Deze zorgeloze aanpak geeft de muziek van Panic Shack hetzelfde effect als het knallen van een fles Prosecco - explosief, bedwelmend en heerlijk chaotisch. Met nauwelijks online verkrijgbare muziek bouwden ze een mond-tot-mondreclame op dankzij hun liveshows, die geprezen werden voor het samensmelten van 'thrashy early LA-style punk met choreografie die tegelijkertijd iets te danken heeft aan de Go-Go's en Iron Maiden' (The Guardian). Dat leidde al snel tot tournees met artiesten als Bob Vylan en Soft Play en festivaloptredens op Glastonbury, Reading & Leeds, Green Man, End of the Road, SXSW en meer. Hun veelgeprezen Baby Shack EP, die in 2022 werd uitgebracht, bottelde de bliksem die ze op het podium hadden en bevestigde hun vermogen om geweldige hooks te combineren met een aanstekelijk gevoel voor humor. De eerste vinyl persing - uiteraard in roze gespetterd - was vrijwel meteen uitverkocht. Het titelloze debuutalbum van Panic Shack, dat in juli uitkomt, betekent een serieuze stap vooruit. De band werkt samen met producer Ali Chant (PJ Harvey, Perfume Genius, Yard Act) en breidt hun punkgeluid uit naar een voller gebied, vol met vocale harmonieën, synths, elektronische experimenten en op een gegeven moment zelfs een trompet. In 11 halsbrekende tracks laat Panic Shack geen moment los. Het opent met het opkomende geluid van geklets, glasgerinkel en gelach, waarvan het meeste is opgenomen in de biertuin tijdens een optreden van Amyl & the Sniffers. Bruisend van de anticipatie om een club binnen te lopen aan het begin van een avondje uit, voelt het als het antwoord van partypunk op het intro van Spice Girls' 'Wannabe'. Vanaf dat moment beginnen de springerige baslijn en zinderende gitaren van 'Girl Band Starter Band' en de band trekt je mee in hun wereld zoals een vriend je hand zou pakken en je de dansvloer op zou sleuren. 'Four iced lattes / Sit outside / Smoke a rolly / Sun is shining / People watching / Things are moving / Got us talking...' Zingt Sarah, het tempo loopt op als een hartslag die begint te versnellen. Op het hele album zijn de teksten conversationeel en komen ze vaak voort uit grapjes, terwijl het onderwerp het hele scala van de vrouwelijke ervaring beslaat. Of het nu gaat om alledaagse dingen zoals het doorbladeren van Hinge ('Unhinged') en het onthouden van alles wat je in je tas moet stoppen omdat je jurk geen zakken heeft ('Pockets'), of bredere maatschappelijke kwesties zoals de invloed van de giftige tabloidcultuur op het lichaamsbeeld ('Gok Wan') en seksuele intimidatie ('SMELLARAT'), geen onderwerp is te frivool of te uitgebreid. Er wordt hier echter geen puntentelling of politiek commentaar gegeven. De liedjes komen natuurlijk voort uit de manier waarop ze hun leven leiden, en dat is meestal met heel veel plezier. Onweerstaanbaar door hun eenvoud en charmant door hun vertrouwdheid zijn Panic Shack het antwoord op een vraag die eerlijk gezegd niet vaak genoeg gesteld wordt: wat als de grappigste meiden die je kent een band zouden beginnen? Panic Shack is het sonische equivalent van een coming-of-age film die zich in één nacht afspeelt. Het neemt de vorm aan van een avondje stappen, begint met het naderen van een bar en eindigt met een gepassioneerde toespraak bij zonsopgang over hoeveel je van je vrienden houdt. Het hele album draait om de ionische band tussen de vier meiden en gaat voorbij aan de verwachte onderwerpen als seks en romantiek.