Parapsycho

Parapsycho is een baanbrekend album van de Italiaanse elektronische muziekpioniere Doris Norton, oorspronkelijk uitgebracht in 1981. Het album vertegenwoordigt een mijlpaal in de vroege experimentele elektronische en computermuziek, waarbij Norton haar achtergrond als oprichtend lid en toetsenist van de esoterische bands Jacula en Antonius Rex combineert met haar interesse in nieuwe technologieën. Het album werd opgenomen in de Fontana Studio 7 in Milaan en Norton werd hierbij gesponsord door Apple Computer en Roland Corporation. Ze gebruikte geavanceerde synthesizers zoals de Roland System 700, Roland System 100M en Minimoog om haar visie te realiseren. Het geluid situeert zich op het kruispunt van Europese filmmuziek en sequencer-gebaseerde progressieve rock, met invloeden uit horror soundtracks en new age. Norton kreeg hulp van verschillende muzikanten waaronder Alex Cooper op fluit, Mike Lee op gitaar, Andy Jackson op drums en Antonius Rex op bas en gitaar synth. Speciale gastartiesten waren drummer Tullio De Piscopo en fluitist Hugo Heredia. Het genre kan worden omschreven als donkere progressieve elektronische muziek met elementen van neofolk en neopsychedelica. Het album wordt vaak vergeleken met het werk van Klaus Schulze en kent invloeden van Kraftwerk. De muziek verkent thema's rond technologie, bewustzijn en de menselijke psyche, waarbij Norton een speelse maar doelgerichte benadering hanteert die zowel de mogelijkheden als de potentiële gevaren van opkomende muziektechnologie weerspiegelt.