Parlour Simulacrenfield (CD)
Uitgelicht
|
16,36
14,84 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Simulacrenfield, het post/math/krautrockalbum van Parlour uit 2010, biedt een betoverend en hypnotiserend geluid waarin melodieuze meanderingen samengaan met ritmische onstuimigheid, en dat doet denken aan een zwaardere versie van Tortoise door middel van jazzy grooves, gelaagde gitaren, synthesizers, saxofoon en klarinet. Het is compact en rijk aan textuur en vormt een samenhangend geheel met dynamische ritmes, heldere keyboards en warme blazers die breedte en prog/artrock-elementen toevoegen. Het wijkt af van de rustige, meditatieve kwaliteiten van eerdere werken en gaat meer de kant op van organische instrumentale experimenten die uit elkaar worden getrokken door donderende drums. Samen met leden van Rodan en Aerial M herschikt leider Tim Furnish het project tot ambitieuze, tektonische soundscapes die ideaal zijn voor fans van Trans Am, Circle, Fridge en Maserati. Hoewel sommigen de zeven nummers zien als een verzameling bescheiden jamsessies in plaats van een samenhangend geheel, liggen de sterke punten van de plaat in de onmiddellijke intensiteit, het strakke samenspel en de verheffing door blazers en synths die de zang vervangen, wat een verschuiving markeert van eerdere elektronische neigingen naar felle, gitaargedreven agressie met beukende krautrock- en verpletterende progrock-invloeden.
Vergelijk aanbieders (1)
Simulacrenfield, het post/math/krautrockalbum van Parlour uit 2010, biedt een betoverend en hypnotiserend geluid waarin melodieuze meanderingen samengaan met ritmische onstuimigheid, en dat doet denken aan een zwaardere versie van Tortoise door middel van jazzy grooves, gelaagde gitaren, synthesizers, saxofoon en klarinet. Het is compact en rijk aan textuur en vormt een samenhangend geheel met dynamische ritmes, heldere keyboards en warme blazers die breedte en prog/artrock-elementen toevoegen. Het wijkt af van de rustige, meditatieve kwaliteiten van eerdere werken en gaat meer de kant op van organische instrumentale experimenten die uit elkaar worden getrokken door donderende drums. Samen met leden van Rodan en Aerial M herschikt leider Tim Furnish het project tot ambitieuze, tektonische soundscapes die ideaal zijn voor fans van Trans Am, Circle, Fridge en Maserati. Hoewel sommigen de zeven nummers zien als een verzameling bescheiden jamsessies in plaats van een samenhangend geheel, liggen de sterke punten van de plaat in de onmiddellijke intensiteit, het strakke samenspel en de verheffing door blazers en synths die de zang vervangen, wat een verschuiving markeert van eerdere elektronische neigingen naar felle, gitaargedreven agressie met beukende krautrock- en verpletterende progrock-invloeden.