Paul Bley, Gary Peacock, Motian Not Two, One (CD)
Prijzen vanaf
VERGELIJK ALLE AANBIEDERS
(3)
Bol
Not Two, Not One is een jazzalbum van pianist Paul Bley, bassist Gary Peacock en drummer Paul Motian, uitgebracht als CD in 1999. Het album markeert een zeldzame reünie van deze invloedrijke trioformatie, die voor het eerst in 35 jaar samen een trio-opname maakte. De muziek kenmerkt zich door vrije improvisatie, subtiele melodische lijnen en een rijke, mature interactie tussen drie ervaren jazzmusici. Hun spel blijft ingetogen maar intens, met kamerjazzkleuren en spontane harmonieën. De opname ademt de tijdloze sfeer van ECM en toont het trio op het hoogtepunt van hun creatieve wisselwerking, zonder voorspelbaarheid en met veel ruimte voor muzikaal experiment.
Lees meer
18,52
Uitgelicht
|
18,52 |
Naar shop
|
|
18,52 |
Naar shop
|
|
23,34
20,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Not Two, Not One is een jazzalbum van pianist Paul Bley, bassist Gary Peacock en drummer Paul Motian, uitgebracht als CD in 1999. Het album markeert een zeldzame reünie van deze invloedrijke trioformatie, die voor het eerst in 35 jaar samen een trio-opname maakte. De muziek kenmerkt zich door vrije improvisatie, subtiele melodische lijnen en een rijke, mature interactie tussen drie ervaren jazzmusici. Hun spel blijft ingetogen maar intens, met kamerjazzkleuren en spontane harmonieën. De opname ademt de tijdloze sfeer van ECM en toont het trio op het hoogtepunt van hun creatieve wisselwerking, zonder voorspelbaarheid en met veel ruimte voor muzikaal experiment.
Not Two, Not One is een jazzalbum van pianist Paul Bley, bassist Gary Peacock en drummer Paul Motian, uitgebracht als CD in 1999. Het album markeert een zeldzame reünie van deze invloedrijke trioformatie, die voor het eerst in 35 jaar samen een trio-opname maakte. De muziek kenmerkt zich door vrije improvisatie, subtiele melodische lijnen en een rijke, mature interactie tussen drie ervaren jazzmusici. Hun spel blijft ingetogen maar intens, met kamerjazzkleuren en spontane harmonieën. De opname ademt de tijdloze sfeer van ECM en toont het trio op het hoogtepunt van hun creatieve wisselwerking, zonder voorspelbaarheid en met veel ruimte voor muzikaal experiment.