Pelican Ataraxia/Taraxis (Single)
Uitgelicht
|
18,20 |
Naar shop
|
|
22,73
20,83 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Ataraxia/Taraxis is een postrock- en instrumentale metal-EP van de in Chicago gevestigde band Pelican, uitgebracht in 2012 op het label Southern Lord. Het project bestaat uit vier nummers die in vier verschillende studio’s zijn opgenomen, maar toch een samenhangend en opmerkelijk gevarieerd geluid weten te behouden. Ondanks de uiteenlopende opnamelocaties heeft de EP een uniforme esthetiek die aantoont hoe de band in staat is om uiteenlopende geluidselementen tot een samenhangend geheel te brengen. De productiekwaliteit en de compositorische aanpak tonen een band die op het hoogtepunt van haar creatieve vermogens staat. Deze EP vertegenwoordigt een middenweg in de artistieke evolutie van Pelican en overbrugt de kloof tussen hun eerdere instrumentale metal-momenten en hun latere postrock-anthems. Het werk kenmerkt zich door een meesterlijk gebruik van keyboards en akoestische gitaren, waardoor suggestieve texturen ontstaan die een aanvulling vormen op de spaarzame, op de woestijn geïnspireerde artwork. De muziek weet de dramatische reikwijdte die doorgaans in langere composities te vinden is, succesvol samen te vatten in meer toegankelijke tijdsbestekken, met nummers die zelden langer dan vijf minuten duren. Dit betekende een bewuste terugkeer naar kortere songstructuren na hun eerdere verkenning van verkorte formats, wat resulteerde in sterke melodieën en uitgesproken songkarakteristieken. Critici prezen de release als een verfrissende poging die de voortdurende bereidheid van de band om te experimenteren en te evolueren onderstreept. De EP werd erkend als een belangrijk werk dat Pelican weer op de kaart zette binnen het instrumentale muzieklandschap, zonder tekenen van creatieve achteruitgang en met de belofte van voortdurende artistieke verkenning in hun toekomstige projecten.
Ataraxia/Taraxis is een postrock- en instrumentale metal-EP van de in Chicago gevestigde band Pelican, uitgebracht in 2012 op het label Southern Lord. Het project bestaat uit vier nummers die in vier verschillende studio’s zijn opgenomen, maar toch een samenhangend en opmerkelijk gevarieerd geluid weten te behouden. Ondanks de uiteenlopende opnamelocaties heeft de EP een uniforme esthetiek die aantoont hoe de band in staat is om uiteenlopende geluidselementen tot een samenhangend geheel te brengen. De productiekwaliteit en de compositorische aanpak tonen een band die op het hoogtepunt van haar creatieve vermogens staat. Deze EP vertegenwoordigt een middenweg in de artistieke evolutie van Pelican en overbrugt de kloof tussen hun eerdere instrumentale metal-momenten en hun latere postrock-anthems. Het werk kenmerkt zich door een meesterlijk gebruik van keyboards en akoestische gitaren, waardoor suggestieve texturen ontstaan die een aanvulling vormen op de spaarzame, op de woestijn geïnspireerde artwork. De muziek weet de dramatische reikwijdte die doorgaans in langere composities te vinden is, succesvol samen te vatten in meer toegankelijke tijdsbestekken, met nummers die zelden langer dan vijf minuten duren. Dit betekende een bewuste terugkeer naar kortere songstructuren na hun eerdere verkenning van verkorte formats, wat resulteerde in sterke melodieën en uitgesproken songkarakteristieken. Critici prezen de release als een verfrissende poging die de voortdurende bereidheid van de band om te experimenteren en te evolueren onderstreept. De EP werd erkend als een belangrijk werk dat Pelican weer op de kaart zette binnen het instrumentale muzieklandschap, zonder tekenen van creatieve achteruitgang en met de belofte van voortdurende artistieke verkenning in hun toekomstige projecten.