Peter Jablonski, Cristina Ortiz, Royal Philharmonic Shostakovich: Piano Concertos Nos.1 & 2; Symphony (CD) (Virtuose)

De CD 'Shostakovich: Piano Concertos Nos. 1 & 2' met Peter Jablonski, Cristina Ortiz, de Royal Philharmonic Orchestra en Vladimir Ashkenazy als dirigent, vertegenwoordigt het genre klassieke muziek en focust op het virtuoze en unieke oeuvre van Dmitri Sjostakovitsj. De muziek is krachtig en expressief, doordrenkt met de kenmerkende stijl van de componist waarin drama, ironie en melancholie samenkomen onder een briljante pianistische en orkestrale uitvoering. Deze uitgave draagt niet voor niets het predicaat 'Virtuose,' want zowel solisten als orkest laten onmiskenbare virtuositeit horen in de complexe, contrastrijke werken van Sjostakovitsj. Op dit album staan onder meer Concerto No. 1 in C minor, Op. 35, en Concerto No. 2 in F major, Op. 102. Een van de opvallende tracks is de 'Allegro moderato' uit het Eerste Pianoconcert, waarin piano en trompet samen een sprankelend en grillig karakter neerzetten te midden van het strijkorkest. Dit werk begint energiek, toont verscheidene stijlcitaten en grillige melodieën, en de rol van de trompet — die een dialoog aangaat met de piano — voegt een uniek, licht ironisch element toe aan het klassieke concertgenre. Ook het 'Andante' uit het Eerste Concerto valt op door zijn lyrische, haast melancholische klankkleur, waarin het orkest een verstilde, gevoelige sfeer schept, en de piano subtiel de melodie uitwerkt met mooie, vloeiende lijnen. Het Tweede Pianoconcert, vaak gezien als een luchtiger werk uit Sjostakovitsj’ latere periode, wordt hier eveneens overtuigend vertolkt. De 'Moderato' uit dit concerto kenmerkt zich door een verhalende, bijna speelse toonzetting, waarin de solist veel ruimte krijgt om de melodieën te laten bewegen tussen introspectie en uitbundigheid. Het samenspel met het orkest is hier transparant en elegant, wat de lichtheid en jeugdige sfeer van het stuk versterkt. De interpretatie op deze CD valt vooral op door de uiteenlopende tempi, de nuance in dynamiek en de zorgvuldige balancering tussen piano en orkest. Ashkenazy weet samen met Jablonski en Ortiz de verschillende gelaagdheden en kleuren van Sjostakovitsj’ muziek uitstekend tot hun recht te laten komen, al zijn er — zoals recensenten opmerken — soms kleine balansproblemen waar het orkest de piano subtiel overstemt. Toch voert de emotionele intensiteit en het virtuoze spel steeds de boventoon, waardoor de expressieve kracht van deze muziek helemaal openbloeit. Deze CD verscheen in het midden van het eerste decennium van deze eeuw, en geldt sindsdien als een waardevolle opname van Sjostakovitsj’ pianoconcerten. Het geheel is een boeiende combinatie van technische bravoure, sterke muzikale persoonlijkheden en een diepgaande interpretatie van werken die behoren tot het standaardrepertoire van de 20ste-eeuwse klassieke muziek. De solisten en dirigent brengen deze muziek op hoog niveau tot leven en laten horen waarom Sjostakovitsj ook vandaag niets aan kracht en actualiteit heeft ingeboet.