Tot de leraren van de Duitse componist Baptist Joseph Maximilian Reger (1873-1916) behoorde ook de bekende theoreticus Hugo Riemann. Vanaf 1902 was Reger organist van de Thomaskirche in Leipzig. In 1905 werd Reger benoemd tot hoogleraar orgel en compositie aan de Akademie für Tonkunst in München, en twee jaar later werd hij ook hoogleraar orgel en cantor in Leipzig. In deze jaren begon Reger door heel Europa te toeren als componist, pianist, dirigent en organist. Tussen 1911 en 1915 was hij dirigent van de vermaarde Meininger Hofkapelle. Reger, een van de grootste contrapuntisten van zijn tijd, werd wel 'de zoon van Brahms en de kleinzoon van Bach' genoemd. Reger's composities hadden een grote invloed op latere Duitse componisten als Hindemith en Hartmann. Reger's cellosuites (1914) zijn elegant geschreven, warmbloedige romantische werken; stilistisch behoren ze echt tot de 19e eeuw. De 19e eeuw zelf heeft geen muziek voor solo strijkinstrumenten voortgebracht die momenteel nog in het repertoire staat. Het is dus de muziek van Reger die ons eigenlijk het zuivere geluid geeft van een eenzame cellist, die zingt, voorzingt, improviseert en oefent. De stukken zijn spontaan en pretentieloos van karakter. Ze maken hier en daar speelse toespelingen op Bach; in de beste laat-romantische traditie verliezen ze zich vaak in chromatiek en emotionele explosies - om nog maar te zwijgen van het weelderige gebruik van tertsen en sexten die zo dankbaar zoemen en gorgelen in het timbre van de cello. Dit is sympathieke muziek, onbevangen en direct in haar expressiviteit en gevuld met momenten van ontroerende intimiteit....
AmazonAudio-cd, Harmonia Mundi USA, Inc.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: