Planetarium

Een auditieve verkenning van het zonnestelsel door Sonologyst, met behulp van data van NASA-sondes. Op dit album van Sonologyst worden ruwe data van radiogolven, elektromagnetische velden en plasmaschommelingen, met behulp van door NASA geleverde data-sonificatiebestanden, getransformeerd tot een beklijvend klanklandschap dat de omgevingsmuziek van planeten, zonnewinden en het kosmische heelal onthult. Als nieuwste toevoeging aan Sonologysts serie sonische documentaires verdiept dit werk zijn verkenning van het sonische spectrum en zet het kosmische fenomenen om in meeslepende auditieve ervaringen. Dubbele cd in een matte gatefold ecopak, met een bonus-cd met het ruwe bronmateriaal van NASA-sondes. NASA en andere ruimtevaartorganisaties hebben 'geluiden' uit de kosmos vastgelegd door niet-hoorbare signalen zoals radiogolven, elektromagnetische golven en plasmaschommelingen (geïoniseerd gas dat veel voorkomt in de ruimte) op te nemen. Deze worden omgezet in hoorbare audiofrequenties met behulp van een proces dat data-sonificatie wordt genoemd. Ruimtevaartuigen zoals Voyager, Cassini en Juno zijn uitgerust met speciale instrumenten (bijvoorbeeld plasmagolfantennes, magnetometers, radiogolfontvangers) om radiogolven, plasmagolven en elektromagnetische velden te detecteren. Deze signalen kunnen gegevens verschaffen over verschijnselen zoals de zonnewind, planetaire magnetosferen en geladen deeltjes. Omdat veel van deze signalen buiten ons gehoorbereik vallen (radiogolven kunnen frequenties hebben die ver onder het hoorbare bereik liggen (20 Hz tot 20 kHz) of er ver boven, terwijl magnetische en plasmagolven vaak in het bereik van millihertz (mHz) tot kilohertz (kHz) liggen, eveneens buiten het menselijk gehoor), worden ze omgezet met behulp van verschillende technieken, waaronder frequentieschaling, sampling, filtering en amplitudemodulatie. Sommige gebeurtenissen, zoals plasmagolfuitbarstingen, duren lang. Wetenschappers kunnen de afspeelsnelheid verhogen, zodat we de veranderingen in een korter tijdsbestek kunnen horen. Na de omzetting worden de resulterende geluiden vaak versterkt om bepaalde patronen, toonhoogtes of intensiteitsveranderingen beter waarneembaar te maken. Dit kan inhouden dat bepaalde frequenties worden versterkt of dat er lagen worden toegevoegd om multidimensionale gegevens weer te geven. Deze bewerking helpt subtiele verschillen aan het lic