Podstawa kontroli sądowej w Federalnym Sądzie Najwyższym Iraku

Niniejsza rozprawa dotyczy artyku¿u 2 irackiej konstytucji z 2005 r., który stanowi, ¿e Irak jest nowoczesn¿ islamsk¿ demokracj¿ konstytucyjn¿. Artyku¿ ten zawiera co¿, co jest powszechnie okre¿lane jako "klauzula odrzucaj¿ca", która zakazuje uchwalania jakichkolwiek przepisów, które s¿ sprzeczne z ustalonymi orzeczeniami islamu, zasadami demokracji i prawami zagwarantowanymi w konstytucji. Klauzula ta pozwala s¿dowi konstytucyjnemu uniewäniä ustawy naruszaj¿ce konstytucj¿ i utrzymywä w mocy ustawy, które jej nie naruszaj¿. Obecnie stosowana przez iracki Federalny S¿d Najwy¿szy metoda okre¿lania, czy dane prawo jest sprzeczne z konstytucj¿ i utrwalonymi orzeczeniami islamskimi, zgodnie z art. 2, jest niespójna i arbitralna. Zasadnicze pytanie niniejszej rozprawy brzmi: Jaki jest najlepszy sposób na skuteczne wdro¿enie klauzuli o sprzeczno¿ci z konstytucj¿ Iraku? Proponuj¿ podej¿cie, które koncentruje si¿ na klasycznej islamskiej koncepcji Maqasid, arabskim s¿owie oznaczaj¿cym zamiar, cel lub cele szariatu.