Poetyka wyobra¿ni naukowej: czynnik (n 1) jako silny determinuj¿cy innowacje poznawcze i technologiczne

Niniejsza praca bada nowatorskie podej¿cie do badä naukowych i technologicznych, artyku¿uj¿c poetycki, wyobräeniowy i symboliczny wymiar my¿li wokó¿ kluczowej koncepcji: czynnika (n-1). Czynnik ten, b¿d¿cy wynikiem modelowania kognitywnego inspirowanego matematyk¿ fraktaln¿, teori¿ systemów i poetyck¿ wizj¿ ¿wiata, jest proponowany jako pot¿¿ny wyznacznik emergencji, twórczego prze¿omu i radykalnej innowacji w dziedzinach naukowych i technologicznych.W kontek¿cie coraz bardziej z¿o¿onych wspó¿czesnych wyzwä, takich jak transformacja energetyczna, p¿kni¿cia epistemologiczne i rekonfiguracja relacji mi¿dzy nauk¿, spo¿ecze¿stwem i ¿rodowiskiem, badania te proponuj¿ ponowne odczytanie procesów tworzenia wiedzy za pomoc¿ obrazów naukowych wzbogaconych o poetyk¿. Uwäa, ¿e obrazy naukowe, cz¿sto postrzegane jako narz¿dzia ilustracyjne, mog¿ stä si¿ centralnymi operatorami poznawczymi, gdy aktywowany jest ich poetycki, analogiczny i intuicyjny potencjä.