Pogingen iets van het leven te maken

Hendrik Groen mag dan oud zijn, hij is nog lang niet dood en heeft geen plannen om zich te laten onderdrukken door de ouderdom. Hij is 83 1/4 jaar en met zijn dagelijkse wandelingen, die steeds korter worden door vermoeidheid in zijn benen, en regelmatig bezoek aan de huisarts, past hij technisch gesproken in de categorie 'bejaard'. Maar waarom zou het leven zich beperken tot koffiedrinken achter de geraniums en wachten op het onverbiddelijke einde?

In zijn openhartige dagboekfragmenten biedt Hendrik Groen een kijkje in het leven van een bewoner van een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Gedurende een jaar deelt hij zijn ervaringen, van de dagelijkse beslommeringen tot de kleine en grote geluksmomenten. Zijn scherpe observaties en humoristische kijk op de werkelijkheid maken het lezen van zijn verhaal een waar genoegen. Het zijn de ups en downs van het leven, die met een lichtvoetige toon worden vertelt, die je laten meeleven met deze charmante, doch recht door zee personage.

De pers is vol lof over "Pogingen iets van het leven te maken". Trouw beschrijft Hendrik Groen als een "ontroerende held", terwijl Het Parool het boek bestempeld als "geestig, tragisch en soms aangrijpend". De belofte die op het omslag staat, dat het moeilijk zal zijn om afscheid te nemen van Hendrik, wordt door veel lezers bewaarheid. De herkenbaarheid van zijn ervaringen, de melancholie van het ouder worden en de kracht om het leven toch te omarmen, maken zijn verhaal tijdloos en aangrijpend.

Naast de humor en kwetsbaarheid, biedt Groen ook kritische reflecties op de omgang met ouderen en verzorging in de maatschappij. Hij stelt vragen over wat het betekent om oud te zijn en hoe we de dagen van onze leven kunnen vullen, zelfs als fysieke beperkingen ons spelden.

De combinatie van luchtigheid en diepgang zorgt ervoor dat dit boek niet alleen boeit, maar ook aanzet tot nadenken. Gevestigd in de realiteit van het leven in een verzorgingshuis, nodigt Hendrik Groen je uit om met hem mee te leven, te lachen en wellicht zelfs een traan te laten. Dit kan slechts een voorproefje zijn van de ervaringen die je als lezer zult opdoen in deze hartverwarmende en herkenbare roman.