Populacja i ekologia żurawia indyjskiego w regionie pólnocnym Rupandehi

Badanie przeprowadzono na ¿urawia indyjskiego (Grus antigone antigone) w celu oszacowania populacji ¿urawia indyjskiego w pó¿nocnej cz¿¿ci dystryktu Rupandehi oraz poznania sukcesu l¿gowego i ekologii gniazdowania ¿urawia indyjskiego na badanym obszarze. Badanie przeprowadzono w okresie od sierpnia do pädziernika 2013 r. Jako transekt przyj¿to drog¿ wiejsk¿. Przeprowadzono obserwacje terenowe i nieformalne rozmowy w celu oceny stanu populacji, poznania sukcesu l¿gowego i oceny ekologii gniazd. Gniazda odwiedzono i zmierzono täm¿ miernicz¿, nie naruszaj¿c jaj. Badania przeprowadzono w 18 VDC. Znaleziono 95 osobników ¿urawia indyjskiego, z czego 29 stanowi¿y pary l¿gowe, 11 zaobserwowano w stadach, 3 jako osobniki pojedyncze, a 23 by¿y m¿odymi osobnikami. ¿rednia cz¿stotliwo¿¿ wyst¿powania ¿urawi indyjskich wynosi¿a oko¿o 9 osobników na 7 km². Maksymalna wielko¿¿ stada wynosi¿a 11 osobników. Wskänik sukcesu l¿gowego wyniós¿ 63,88 piskl¿t na 100 z¿o¿onych jaj i 127,77 osobników na 100 gniazd. W¿ród monitorowanych aktywnych gniazd co najmniej jedno jajo znaleziono w 18 z 19 gniazd. Sukces l¿gowy wyniós¿ zatem 94,73%. Spo¿ród 19 gniazd 42,10% zaobserwowano na terenach podmok¿ych, 5,26% na terenach rolniczych, a 52,6% na styku terenów podmok¿ych i rolniczych.