Post Zwartemeer

Zesentachtig euro veertig in het kasblik, een brief in drieën gevouwen, en een dorp dat moet stemmen over zijn eigen brandweerpost. Harm wil dat de post blijft bestaan, met handtekeningen, raambiljetten en een vergadering waarop hij Geesje het woord wil laten doen — zij zit er al vanaf 1979, zij kreeg de sleutel toen niemand hem wilde hebben. Maar Geesje draagt een doos onder de dekens met foto's van een zomeravond in 1983, en in die doos zit een antwoord dat niemand in Zwartemeer heeft gevraagd. Terwijl de een na de ander opstaat om te zeggen wat hij weet — over een schuurbrand, over een heidebrand, over een zoldervloer die niet leeg bleek te zijn — wordt duidelijk dat een post niet alleen bestaat uit wagens en aanrijtijden, maar uit wat mensen elkaar al die jaren hebben nagelaten te vertellen. Wie er straks ook wint met stemmen, iemand zal de deur van de garage moeten opendoen, of dichthouden.Dit boek is door AI gegenereerd.