Postklasyczny paradygmat my¿lenia

Artyku¿ stanowi refleksj¿ nad postklasycznym paradygmatem racjonalno¿ci w jego dwoisto¿ci wynikaj¿cej z lokalnego i nielokalnego opisu ¿wiata, a tak¿e prób¿ spojrzenia w tym kontek¿cie na rzeczywisto¿¿ edukacyjn¿, której krytyczny stan wymaga ponownej interpretacji g¿ównych zäo¿e¿ i aparatu kategorycznego. Szukaj¿c sposobu na "zszycie" tych dwóch diametralnie ró¿nych "obrazów ¿wiata", autor uznaje rzeczywisto¿¿ ¿wiadomo¿ci, której stany jedno¿ci z niewidzialnymi warstwami ¿ycia - na poziomie mikro - s¿ determinuj¿ce dla efektów poznawczych na makropoziomie przestrzeni i czasu. Przestrze¿ edukacyjna czasu jest badana w oparciu o przyk¿ady racjonalno¿ci postklasycznej oraz strategie europejskie. Kontinuum bytu-¿wiadomo¿ci/kontinuum aktywno¿ci stanowi strategi¿ wyjäniaj¿c¿ niektóre skutki i wady ¿rodowiska edukacyjnego. W zale¿no¿ci od rodzaju racjonalno¿ci definiowane s¿ odpowiednio ró¿ne relacje podmiotu edukacyjnego ze ¿rodowiskiem edukacyjnym - funkcjonowanie i perspektywy procesu edukacyjnego oraz jego wspó¿mierzalno¿¿ z "duchem czasu".