Postrzeganie kolorów: od dyspozycjonalizmu do subiektywizmu

Natura koloru zawsze fascynowäa, dlatego staramy si¿ rozwi¿zä historyczny problem relacji mi¿dzy kolorem a jego przyczyn¿ do¿wiadczenia, np. fizycznymi w¿äciwo¿ciami ciä. Dyspozycjonalizm, opracowany przez Johna Locke'a, wydaje si¿ przedstawiä rozwi¿zanie, ale jak wyränie ujawniaj¿ badania, Locke jeszcze pog¿¿bia przepä¿ mi¿dzy fizykalizmem a subiektywizmem. Jak pokazuj¿ wyniki, Locke próbuje jedynie wyjäni¿ trzeci¿ mo¿liw¿ drog¿, czyli dyspozycjonalizm. Bior¿c pod uwag¿ najnowsze empiryczne fakty dotycz¿ce percepcji koloru, mo¿emy ¿atwo znale¿¿ argumenty fizyczne przeciwko dyspozycjonizmowi, a tak¿e argumenty subiektywistyczne przeciwko pluralistycznemu realizmowi - niedawno opracowanemu przez Mohana Matthena. Poniewä g¿ównym organem odpowiedzialnym za percepcj¿ koloru jest nasz mózg, percepcja koloru jest subiektywna i spowodowana przez bodziec dystalny. Znaczenie tej ksi¿¿ki polega na nowym subiektywnym aspekcie percepcji kolorów, próbuj¿cym odpowiedzie¿ na ogólne pytanie o znaczenie kolorów w sensie ontologicznym i epistemologicznym.