Potencjalne nowe biomarkery nefropatii cukrzycowej 2

Nefropatia cukrzycowa jest jednym z najpowäniejszych powik¿ä mikronaczyniowych cukrzycy i stäa si¿ g¿ówn¿ przyczyn¿ CKD, o z¿o¿onym i skomplikowanym mechanizmie patofizjologicznym. Stereotypowa historia nefropatii cukrzycowej przechodzi przez ró¿ne etapy, z których kädemu towarzysz¿ zmiany histologiczne, które pozostaj¿ nieme przez d¿ugi czas. Niestety, podczas gdy sekwencja ta jest dobrze opisana w T1DM, jest ona znacznie trudniejsza do wykrycia w T2DM, dlatego tak wäne jest, aby zidentyfikowä jakiekolwiek pogorszenie czynno¿ci nerek na wczesnym etapie poprzez coroczne pomiary kreatyniny (w celu oszacowania GFR) i mikroalbuminurii.Bior¿c pod uwag¿, ¿e te narz¿dzia badawcze maj¿ swoje ograniczenia w u¿yciu i czasami s¿ niewräliwe na wykrywanie wczesnej niewydolno¿ci nerek, logiczne by¿oby zmierzenie biomarkerów czynno¿ci nerek, które mog¿yby zoptymalizowä strategie wczesnego wykrywania w celu zapobiegania i leczenia nefropatii cukrzycowej. Biomarkery te zostan¿ sklasyfikowane zgodnie ze struktur¿ nerek dotkni¿t¿ procesem patologicznym, tak jak ma to miejsce w przypadku cys C i ß 2 M.