Powie¿¿ i cenzura, czyli z¿a wiara Erosa

Wspó¿czesna powie¿¿ - z definicji psychologiczna, sentymentalna i spo¿eczna - zawsze staräa si¿ poruszä, bezpo¿rednio lub po¿rednio, temat seksu. Poniewä temat ten ma silne implikacje psychologiczne i naräa autora na cenzur¿, pisarz musiä wymy¿lä wyrafinowane strategie, by zachowä swój dobry wizerunek jako artysty i sprawi¿, by jego dzie¿a by¿y akceptowalne dla stosunkowo szerokiej publiczno¿ci, nie trac¿c przy tym z oczu faktu, ¿e mo¿e napotkä powäne k¿opoty z prawem. Niniejszy esej, b¿d¿cy kontynuacj¿ pracy "Postä autora", analizuje niektóre powie¿ci o wyränie seksualnej tre¿ci opublikowane w ci¿gu ostatnich czterystu lat, w szczególno¿ci "L'Académie des dames", "Fanny Hill", "Tristram Shandy", "Pani Bovary", "Ulisses", "Kochanek Lady Chatterley" oraz "Lolita". Analizuje on ró¿ne strategie narracyjne stosowane w tych utworach w celu poradzenia sobie z tym ryzykownym tematem, a tak¿e procesy s¿dowe wszcz¿te przeciwko nim. K¿adzie nacisk na strukturalny zwi¿zek mi¿dzy cenzur¿ a innowacj¿ poetyck¿ w kontek¿cie powie¿ci nowoczesnej, a tak¿e na z¿¿ wiar¿ zwi¿zan¿ z jej tworzeniem, publikacj¿, obiegiem, zakazem i czytaniem.