Praktyka humanizmu i relacji międzyludzkich w wybranych wierszach

Arnold powiedziä w swoim nie¿miertelnym s¿owie: "----- ¿e poezja w gruncie rzeczy jest krytyk¿ ¿ycia; ¿e wielko¿¿ poety polega na jego pot¿¿nym i pi¿knym zastosowaniu idei do ¿ycia - do pytania, jak ¿y¿?". Ksi¿¿ka ta przedstawia humanizm trzech poetów: Whitmana, Hughesa i Dove. Ponadto moderni¿ci i post¿powi my¿liciele ksztätuj¿ perspektywy tych trzech poetów, a ich pozytywne koncepcje i pogl¿dy akceptuj¿ i uznaj¿ ludzi w ich irracjonalnym i racjonalnym zachowaniu, a tak¿e w ich nami¿tnej i cywilizowanej naturze. G¿osz¿ oni fundamentalne zasady równo¿ci wobec prawa, równo¿ci szans, porz¿dku, jedno¿ci, wolno¿ci i procesu demokratycznego. Ich wiersze maj¿ charakter denotatywny i konotatywny. Docieraj¿ do umys¿ów i sztuki spostrzegawczych i krytycznie nastawionych czytelników, tworz¿c do¿wiadczenie nieoczekiwanych, pobudzaj¿cych wierszy. Biedni sprzedawcy poezji sprzedawali ludzko¿¿ w formie wierszy na targu muzycznym. Nie ma m¿dro¿ci w trwaniu w przesz¿o¿ci, gdy przysz¿o¿¿ nas wzywa.