Prawo jako gwarancja ludzkiej godności

Praca uto¿samia prawo z osob¿, to znaczy relacja mi¿dzy prawem a osob¿ eliminuje termin korelacyjny "mie¿" i przyjmuje termin identyfikacyjny "by¿". Osoba nie ma prawa, ona jest prawem, poniewä jest skonfigurowana z porz¿dkiem wpisanym w jej istot¿; umo¿liwia to utrzymanie, ¿e osoba jest zarówno przedmiotem, jak i podmiotem wszystkich nabytych praw, innymi s¿owy, zamiast czasownika mie¿, u¿ywa si¿ czasownika by¿. Pe¿ni on nie tylko funkcj¿ spójnika, ale tak¿e wskazuje na ontologiczn¿ jedno¿¿ mi¿dzy Osob¿ a Prawem. Posiadanie prawa oznacza, ¿e kto¿ je przypisuje, a to, co jest przypisane, mo¿e zostä wycofane, ale to, co jest skonfigurowane z w¿asn¿ istot¿ / natur¿, jest wspó¿istotne, konsubstancjalne i konaturalne. Powoduje to wewn¿trzn¿ splecion¿ jedno¿¿, w której osoba jest istot¿ istoty prawa, a prawo jest istot¿ istoty osoby.Dlatego prawo wywy¿sza godno¿¿ cz¿owieka, poniewä godno¿¿ i prawo znajduj¿ si¿ w tej samej naturze ludzkiej, która pochodzi od Idei Bytu, jako figury Boga, Bytu niesko¿czonego, który stanowi wewn¿trzn¿ prawd¿ osoby, lumen, z którego prawo otrzymuje prawo sprawiedliwo¿ci, które, chronione przez prawo moralne, przyjmuje decyduj¿c¿ odpowiedzialno¿¿ za zagwarantowanie i ochron¿ godno¿ci osoby.